Veranderende percepties: de odds bij 1xBet herschrijven
Simon Westbury zegt dat het resetten van het verhaal bij 1xBet geen reputatieschade is, maar een operationele.
Op de stand van 1xBet in Rome verwelkomde Barcelona-legende Luis García de bezoekers terwijl Omega-horloges werden uitgedeeld. Akon was de headliner van een flitsend openingsgala. Maar onder het entertainment schuilde een serieuzere ondertoon.
Weg van de drukte spreekt Simon Westbury, strategisch adviseur bij 1xBet, openhartig met G3 Media over culturele afstemming, onduidelijke regelgeving en de uitdagingen op het gebied van perceptie waarmee grote wereldwijde aanbieders te maken hebben.
Simon beschrijft de rol die hij is gaan vervullen bij een bedrijf dat te maken heeft met intensieve controle en snelle expansie. Hij legt uit dat zijn functie als Strategisch Adviseur een combinatie is van strategisch toezicht, culturele afstemming, merkherstel en regelgevende diplomatie.
De verschuiving van uitvoering op CEO-niveau naar strategisch advies betekende een ander ritme, legt hij uit. Het gaat minder om directe resultaten en meer om het sturen van de culturele en wettelijke richting van een multinational op de lange termijn.
"Ik heb in verschillende culturele omgevingen gewerkt en weet dat dit soort dingen tijd kosten, maar ik ben er heel blij mee", zegt Simon. "De mentaliteit bij 1xBet is vergelijkbaar met de mijne. Ik sta op, werk, eet, slaap, herhaal, dus het is een perfecte match. Het culturele werk waar we ons op richten, is grotendeels extern, met name rond het opbouwen van internationale spelersveiligheidsindexen."
De West-Europese editie van de International Player Safety Index van 1xBet biedt een van de meest gedetailleerde momentopnames tot nu toe van de fragmentatie van de regelgeving op negen belangrijke markten.
De bevindingen illustreren de uitdagingen waar exploitanten mee te maken krijgen bij het toepassen van consistente standaarden: 60 procent van de ondervraagde bedrijven gaf hun primaire rechtsgebied een zeven uit tien voor de doeltreffendheid van de bescherming van spelers, maar 43 procent gaf aan dat de regelgeving onduidelijk is en nog eens 26 procent was onzeker over hoe de regels moeten worden geïnterpreteerd.
Westbury vat het dilemma botweg samen.
Britse aanbieders willen niet met de UKGC samenwerken omdat ze bang zijn voor gek te staan. Zweedse aanbieders wachten af hoe de handhaving uitpakt. Spanje introduceert volgend jaar een eigen algoritme. De Portugese regelgeving staat ingrijpen niet toe wanneer een probleemgokker wordt geïdentificeerd. Ik vraag niet om pan-Europese regelgeving, maar er valt wel wat te vertellen.
De Index schetst dat verhaal levendig. Toezichthouders opereren op zeer verschillende niveaus van specificiteit, van het Britse model op basis van doelstellingen tot de strikte Spaanse bestedingsdrempel en de harde limiet van € 1,000 per maand in Duitsland. Aanbieders die proberen om consistente normen over de grenzen heen te handhaven, vinden dat vaak onmogelijk. Zelfs waar de wil er is, is het kader er niet.
Opnieuw verbinding maken met de industrie
Met een uitgebreide wereldwijde aanwezigheid – meer dan 35 licenties, recente uitbreiding naar Guatemala en nieuwe deals in heel Latijns-Amerika – heeft 1xBet de onvermijdelijke uitdagingen van snelle expansie ondervonden. Westbury erkent deze onwrikbaar.
Er is vaak over 1xBet geschreven op een manier die de plank misslaat, en een deel van mijn rol is om de industrie te laten zien wat we doen. Er zit een verhaal achter en iemand moet het vertellen. Ik ben blij dat 1xBet mij heeft gekozen.
De strategische adviesrol beperkt zich daarom niet tot analyses in de bestuurskamer. Het vereist een herkadering van het verhaal, interactie met sceptische media en een ongebruikelijke mate van persoonlijke verantwoordelijkheid.
Ik heb enorm veel mediawerk gedaan. Mijn vrienden maken er zelfs grapjes over hoeveel ik al gedaan heb. Door dit proces heb ik geleerd dat iedereen in de branche met ons wil samenwerken. We zijn een succesvol wereldwijd merk en we verdienen geld. Een uitdaging is dat een deel van de pers sceptisch is en niet wil reageren. Ik wil dat ze zich wel engageren en ons verhaal begrijpen. Geen vraag is taboe.
Deze toewijding aan transparantie staat in schril contrast met die van sommige van de grootste spelers in de branche. Zoals Westbury het met karakteristieke scherpte verwoordt: "Wanneer gaf Denise Coates voor het laatst een interview aan de mainstream media? Dertien jaar geleden, en aan The Guardian."
Voor Simon is het resetten van het narratief geen kwestie van reputatie, maar van operationele aard. Geloofwaardigheid ontsluit partnerschappen, nieuwe markten en technologie-integraties. En die partnerschappen beginnen zich al te materialiseren.
"Het feit dat we nu met bepaalde leveranciers in gesprek zijn, toont aan dat we vooruitgang boeken. We voeren strategische gesprekken op hoog niveau en er worden deals afgerond die de komende maanden zullen worden aangekondigd."
De kwalitatieve signalen zijn er, legt Simon uit. Enkele van de grootste wereldwijde sportorganisaties – FIBA, Volleyball World, ESL, FC Barcelona en PSG – zijn de afgelopen jaren een partnerschap aangegaan met 1xBet. Deze samenwerking met grote rechthebbenden is meer dan een marketingzet, legt hij uit. Het versterkt het vertrouwen van spelers en verbindt de merkidentiteit met gevestigde sportinstellingen.
Bestuur en druk
Een vaak gehoorde kritiek op B2C-merken is het ondoorzichtige leiderschap. Westbury benadrukt dat het beeld bij 1xBet intern helderder is dan velen denken.
"Het is gestructureerd en georganiseerd, maar we hebben wel duizenden medewerkers. Het is hiërarchisch, maar wel gefocust", zegt hij. "Sommige historische verhalen over ons zijn verbonden met het franchisemodel, waarbij sommige franchisenemers niet voldeden aan de normen die we verwachten. Sindsdien is er intern flink gewerkt aan hoe we mensen ons merk laten gebruiken en hoe we ervoor zorgen dat ze ons niet in problematische situaties brengen."
Deze aanscherping van het franchisemodel weerspiegelt de bredere trends in de sector die worden benadrukt in de Player Safety Index, waarbij toezichthouders in West-Europa B2B-leveranciers en technische partners steeds kritischer controleren. Zweden en Nederland hebben zelfs licenties voor leveranciers verplicht gesteld om precies deze risico's aan te pakken.
Adviserende rollen gaan vaak gepaard met de misvatting dat ze te ver verwijderd zijn van de dagelijkse operationele druk. Westbury lacht om dat idee.
De grootste uitdaging is om mijn normen te handhaven en met de intensiteit te presteren die ik in alles stop. Werken voor een van 's werelds grootste gamebedrijven is een enorme prestatiedruk voor een organisatie die altijd presteert.
Hij beschrijft het niet als een comfortabele positie, maar als een rol met hoge verwachtingen, strakke deadlines en meedogenloze controle. Zijn takenpakket omvat onder meer het toezicht op de uitbreiding van de Player Protection Index naar Afrika en Latijns-Amerika, markten waar de regelgeving nog dramatischer verschilt dan in Europa.
Hij ziet de komende rapporten niet alleen als onderzoeksresultaten, maar ook als hulpmiddelen om het debat binnen de sector te hervormen.
"Als West-Europa, als maatstaf, deze problemen heeft, wat zullen we dan elders aantreffen? Afrika kan van Europa leren en Europa kan van Latijns-Amerika leren, maar alleen door echt met elkaar in gesprek te gaan."
Verder kijken dan faddisme
Westbury is in een sector die van de ene trend naar de andere springt, terughoudend met oppervlakkige innovatie.
Het probleem is nu modeverschijnsel. Iedereen heeft wel een modewoord, of het nu gamification of personalisatie is. AI is een tool die we ontwikkelen, maar het is net als een wasmachine. Het is nuttig, maar je moet de was er nog steeds in doen.
Hij betoogt dat echte innovatie niet ligt in het najagen van nieuwigheden, maar in het verfijnen van bestaande tools. De Player Safety Index sluit aan bij dit sentiment: zowel toezichthouders als aanbieders benadrukken dat zelfs bestaande maatregelen – betaalbaarheidscontroles, realtime monitoring, stortingslimieten, zelfuitsluiting – eerder te kampen hebben met inconsistente toepassing dan met conceptuele hiaten.
"Wanneer mensen nieuwe ideeën aan 1xBet pitchen, gebeuren er twee dingen. Of het idee is niet nieuw, of het is nieuw, maar ze zijn bang dat anderen het zullen kopiëren. Dat ondermijnt de originaliteit die we vroeger hadden."
Wat hij wil zien is de terugkeer van risico nemen, niet de terugkeer van trendcycli. Crash-games, merkt hij op, werden alomtegenwoordig niet vanwege creativiteit, maar omdat hun succes leidde tot ondoordachte imitatie in plaats van geïnspireerde herhaling.
De International Player Safety Index herinnert ons eraan dat regelgeving een bewegend doelwit is, dat evenzeer door politiek als door beleid wordt bepaald. Aanbieders verlangen naar duidelijkheid. Regelgevers verlangen naar controle. Overheden verlangen naar publieke goedkeuring. De discrepantie tussen deze agenda's wordt groter, niet kleiner.
We hebben het publieke debat verloren. Als industrie worden we niet als cool of modern gezien, maar als duister. Dat leidt tot strengere regelgeving onder het mom van belastingverhoging, waardoor spelers de zwarte markt opgaan. Daar heeft niemand baat bij.
Voor Simon draait de toekomst niet om het overtuigen van toezichthouders om beperkingen te versoepelen, maar om het herwinnen van vertrouwen in de maatschappij zelf. Alleen dan kunnen aanbieders, toezichthouders en overheden gezamenlijk kaders creëren die bescherming en keuzevrijheid voor spelers in evenwicht brengen.
Simons adviserende mandaat weerspiegelt in veel opzichten het doel van de Player Safety Index. Beide zijn pogingen om structuur, duidelijkheid en verantwoording te creëren in een gefragmenteerd ecosysteem dat de industrie van defensief naar proactief wil brengen.
En als beide initiatieven succesvol zijn, kunnen ze 1xBet helpen een nieuw verhaal te vertellen – een verhaal gebaseerd op transparantie, bewijs en de bereidheid om te evolueren.
